Een canvaskasteel op Zanzibar

Door Hannah Rose-Wynter voor Boutique Camping

Reizen in je eentje heeft de bijzondere eigenschap dat het je laat zien wie je werkelijk bent, en tegelijkertijd is het de ideale omgeving om je eigen identiteit vorm te geven. Omdat ik beide aspecten heb omarmd, bracht mijn reis me helemaal naar Zanzibar – en leidde het onverwacht tot een van de meest betekenisvolle relaties en ervaringen van mijn leven.

Op oudejaarsavond, net weer single, vertrok ik naar Zanzibar met een zorgwekkend vaag plan, maar met een hart dat openstond voor avontuur en een verlangen om iets terug te doen. Wat ik niet had verwacht, was dat ik samen met Boutique Camping een gloednieuwe veilige plek zou creëren voor 36 prachtige kinderen voor wie de Montessorischool zowel hun thuis als hun klaslokaal is.

Helaas zijn alle 36 kinderen, in de leeftijd van 10 maanden tot 14 jaar, om de een of andere reden wees en hebben ze geen familie of een stabiel thuis. Sommigen hebben nooit echt de kans gehad om gewoon kind te zijn. Mijn droom was om hen een plek te geven waar ze vrijuit konden lachen, luidruchtig konden spelen, hun fantasie de vrije loop konden laten – en zich daarbij veilig zouden voelen.

Vrijwilligerswerk, knuffels en een groots idee

Tijdens mijn vrijwilligerswerk op school waren mijn dagen gevuld met Engelse les geven, dansen, spelletjes spelen, knuffels uitdelen en het smeden van banden die ik voor altijd zal koesteren. Ergens tussen de lesvoorbereidingen en de speeltijd door ontstond er een idee: wat als we iets blijvends voor hen zouden kunnen opbouwen?

Ik nam contact op met Boutique Camping met een gewaagd maar hoopvol idee: de kinderen een Luna Bell-tent cadeau doen die hun gezamenlijke speelkamer, ontspanningsruimte en creatieve toevluchtsoord zou kunnen worden.

Ze zeiden ja.

En zo werd het plan ineens werkelijkheid.

£ 1.500 in drie dagen

Ik heb niet enorm veel volgers op sociale media, maar wat ik heb… is van onschatbare waarde. Ik heb het verhaal gedeeld. Ik heb de droom gedeeld. En mijn community heeft me laten zien wat ‘kwaliteit boven kwantiteit’ werkelijk betekent.

In slechts drie dagen hebben we 1.500 pond opgehaald. Ik heb zelfs contact opgenomen met twee van mijn VIP-volgers, Davina McCall en Alison Hammond, in de hoop dat ze mijn filmpje zouden delen, en dat hebben ze gedaan!

Het voelde als het bewijs dat vriendelijkheid nog steeds veel verder reikt dan onze schermen.

De tent opvouwen (en een verrassing)

Aan het einde van mijn reis stond me een onverwacht avontuur te wachten: een bezoek aan het vliegveld om de Luna Bell Tent (4 m – 285 g/m²) op te halen.

Waarom het vliegveld? Omdat – leuk weetje – Zanzibar geen postdienst heeft... niet zo leuk voor mij, die plotseling midden in een chaotische douane- en inpakhectiek terechtkwam.

Daar stond ik dan, terwijl ik die enorme zak vol dromen door de aankomsthal duwde.

Volgende halte: de Montessorischool.

Iedereen aan dek

Toen we aankwamen, koos ik een paar kinderen uit om te helpen met het opzetten van de tent.

Toen ik zag hoe ze het zeil optilden, de palen op hun plaats schoven en de hoge Luna-wanden de lucht in rezen, was dat een van mijn favoriete momenten van de hele reis.

Hun gezichten. Hun trots. Hun opwinding.

Ze keken niet alleen toe hoe er een tent werd opgezet – ze bouwden iets dat van henzelf was.

Een kasteel van canvas.

De grote winkelstrip op Zanzibar

Nu de tent stond, begaf ik me weer naar de (buitengewoon drukke) straten voor wat ik alleen maar kan omschrijven als de meest hectische winkeldag van mijn leven.

Eerste halte: schoolspullen.

We hebben een flinke voorraad boeken en schrijfwaren ingeslagen – genoeg om de kinderen een heel jaar mee door te laten komen.

Vervolgens: speelgoed.

Puzzels. Poppen. Steppen. Fietsen. Ballen. Noem maar op.

Vervolgens kwamen de essentiële zaken:

Babyflesjes. Waspoeder. Toiletartikelen. En alles daartussenin.

En tot slot… kussens.

Er zijn 36 kinderen. Velen delen een bed. En toen realiseerde ik me dat geen van hen een kussen had.

Iets wat we volkomen vanzelfsprekend vinden.

Met wat onderhandelen en een zorgvuldige begroting is het me gelukt om ze alle 36 te kopen.

Zesendertig kleine overwinningen.

Teruggeven, en nog eens extra

Een van de mooiste bijkomstigheden van de dag was te zien hoe blij de eigenaren van de kleine zaakjes waren.

Het gebeurt niet elke dag dat iemand je winkel binnenloopt en de helft van de schappen leegkoopt.

Door hen te ondersteunen en tegelijkertijd de kinderen te helpen, werd de hele ervaring nog waardevoller.

De grote onthulling

Terug op school zaten de kinderen in de klas.

Het was tijd om de auto uit te laden en de tent in te richten.

Boeken. Speelgoed. Kussens. Spelletjes. Steppen. Alles (heel tijdelijk) uitgestald en gepresenteerd in een Instagramwaardige opstelling.

Ik schoof de deuren van de Luna open. Ik draaide de grote ramen omhoog. En riep de kinderen naar binnen.

Ze verstijfden. Toen schreeuwden ze. Toen renden ze weg. Toen lachten ze.

Het bleef niet lang netjes.

Een droom die door de gemeenschap is gerealiseerd

De kinderen waren overweldigd. Waarschijnlijk overprikkeld. Maar zeker dolgelukkig.

En eerlijk gezegd? Ik ook.

Wat Boutique Camping, ikzelf en de lieve mensen op Instagram samen voor elkaar hebben gekregen, voelt nog steeds niet helemaal echt.

Die Luna Bell-tent is meer dan alleen zeildoek en stokken.

Het is een symbool.

Over vrijgevigheid. Over gemeenschapszin. Over wat er gebeurt als vreemden besluiten om voor elkaar te zorgen.

En wat er allemaal mogelijk is als je het aandurft om te vragen: Wat als?

 

Bedankt

Aan Boutique Camping – bedankt dat jullie in deze droom hebben geloofd en mij iets zo bijzonders hebben toevertrouwd.

Aan mijn gemeenschap: bedankt dat jullie hebben laten zien dat vriendelijkheid sterker is dan algoritmen.

En aan de 36 kinderen van de Montessorischool: Asanta Sana (dankjewel in het Swahili) voor het feit dat jullie mijn leven hebben veranderd.

Ik ben alleen naar Zanzibar gekomen.

Ik ben met een gezin vertrokken.

Als mijn verhaal je raakt en je de kinderen op enigerlei wijze wilt steunen, vind je hieronder de contactgegevens van de eigenaar:

Montessoriorphans2006@gmail.com OF/EN suzanamaziku@yahoo.com

Je vindt ze hier op Facebook. Je vindt mij hier op Instagram.